آینده‌های انتقادی برنامه‌ریزی: مسیرهای جدید در نظریه برنامه‌ریزی

توضیحات

🟣 معرفی کلی کتاب و هدف آن

کتاب «آینده‌های انتقادی برنامه‌ریزی: مسیرهای جدید در نظریه برنامه‌ریزی» به ویراستاری فیلیپ آلمندینگر، مارک تودور جونز و متیو وارگنت، و با ترجمه ابوالفضل مشکینی، ابوالفضل منصوری‌اطمینان، رویا کریمی‌عصر و بابک محیط، اثر مرجعی در حوزه بازنگری و تحول مبانی نظری و عملی برنامه‌ریزی شهری است. هدف اصلی این کتاب، بررسی چالش‌ها، ناکارآمدی‌ها و تحولات بنیادین در نظریه برنامه‌ریزی مدرن و ارائه چشم‌اندازها، ابزارها و رویکردهای نوین (همچون برنامه‌ریزی انتقادی، تفکر سیستمی، درگیری احساسی و ملاحظات زمانی و پساستعماری) برای مواجهه با آینده‌های پیچیده شهری است.

این اثر با نگاهی انتقادی به الگوهای سنتی و ابزاری، تلاش می‌کند تا نظریه برنامه‌ریزی را با واقعیت‌های متغیر قرن بیست و یکم، پناه‌منظرها، نااطمینانی‌ها و فناوری‌های نوین همگام سازد و چارچوب‌های فکری تازه‌ای را در اختیار پژوهشگران، دانشجویان و مدیران شهری قرار دهد.

🟣 خلاصه

کتاب در سیزده فصل تخصصی تدوین شده است:

• فصل اول تا سوم: بررسی برنامه‌ریزی انتقادی آینده، تحلیل بی‌ثباتی مداوم در تفکر برنامه‌ریزی، و برنامه‌ریزی محیط زیست پس از نقد غیراستعماری در باب سیاست دانش، آزادی و آینده.
• فصل چهارم تا هفتم: یادگیری از «جنوب» و فهم پساستعماری از غیررسمیت، بررسی پناه‌منظرها و مکان‌سازی پناهندگان (در داکا و دهلی)، رویکردهای روایی برای برنامه‌ریزی قرن بیست و یکم، و تحلیل محدودیت‌های معرفتی مشارکت در برنامه‌ریزی.
• فصل هشتم تا یازدهم: سفری از عقلانیت ابزاری و ارتباطی تا درگیری احساسی و نمادین در طراحی شهری، برنامه‌ریزی از دیدگاه سیستمی و پیچیدگی، اختلالات و گسست‌ها به عنوان دیدگاهی رهایی‌بخش نسبت به برنامه‌ریزی و فناوری، و واکاوی بدرفتاری با زمان در نظریه برنامه‌ریزی.
• فصل دوازدهم و سیزدهم: فکر به آینده‌های دور و عمل در اکنون (بازیابی آینده‌ها در آموزش و عمل)، و در جستجوی نظریه برنامه‌ریزی.