ارتباط تنها به عنوان یک پدیده یا عمل مورد استفاده و عنایت انسانها مطرح نیست، بلکه در حرفههای مختلفی مانند آموزشوپرورش، روابط عمومی، تبلیغات بازرگانی و فرهنگی نیز کاربرد و اهمیت خاصی دارد.واژهی «ارتباط» در زبان انگلیسی Communication نام دارد و در معنای وسیع خود به تبادل پیام بین فرستنده و گیرنده اطلاق میشود؛ به نحوی که مفاهیم ذهنی میان طرفین منتقل گردد.
از دیرباز، مفهوم ارتباط مورد توجه اندیشمندان بسیاری قرار گرفته است. ارسطو یکی از نخستین کسانی بود که به تعریف ارتباط پرداخت. او ارتباط را استفاده از امکانات و وسایل برای اقناع و تأثیرگذاری بر دیگران میدانست.
در تعریفی نزدیک به ارسطو، متخصصان ارتباطات نیز بر این باورند که ارتباط، فرآیندی است که طی آن، یک فرد پیام خود را دربارهی موضوعی مشخص به دیگری انتقال میدهد تا معنا در جریان بین آن دو برقرار شود.
برخی دانشمندان دیگر مانند شانون و ویور (Shannon & Weaver) در مدلهای خود بر انتقال معنا از طریق کانال و بازخورد تأکید کردهاند. آنان معتقدند که ارتباط زمانی کامل است که فرستنده پاسخی از گیرنده دریافت کند.
برلو (David Berlo) نیز در تعریف خود بر ویژگیهای پیام و اجزای آن همچون کلمات، نمادها، تصاویر، مفاهیم و انگیزهها تأکید دارد و معتقد است ارتباط فرآیندی پویا و متقابل است که هدف آن انتقال معنا و درک مشترک است.
بهطور کلی میتوان گفت:
ارتباط، فرآیند انتقال معنا بین دو فرد یا گروه است که از طریق نمادها، کلمات، حرکات، صداها یا رسانهها صورت میگیرد و سبب درک متقابل و هماهنگی در عمل میشود.
